किराणा दुकान वेग, लक्षात ठेवणं आणि विश्वास यावर चालतं. पहिल्या विक्रीआधीच व्यवस्थित प्रॉडक्ट लिस्ट मागणारं सॉफ्टवेअर दुकानाला सॉफ्टवेअरच्या मर्जीप्रमाणे चालायला सांगतं — म्हणूनच असली बरीच सॉफ्टवेअर्स काउंटरमागे न वापरता पडून राहतात.
Bazaar IQ उलट्या पद्धतीने बनवलं आहे. कॅटलॉग तयार होण्याआधीच बिलिंग सुरू करा, आणि धंदा करता करता तो भरत जाऊ द्या.
उधारी हाच धंदा, अपवाद नाही
नेहमीचं गिऱ्हाईक उधारीवर माल घेतं आणि आठवड्याला किंवा महिन्याला हिशोब चुकता करतं. हा हाताळायचा अपवाद नाही — हेच तर खरं नातं आहे. खाते हा पैसे घेण्याचा मुख्य पर्याय आहे, प्रत्येक गिऱ्हाईकाच्या चालू बाकीसह आणि बिलवार तपशिलासह. त्यामुळे कोणी हाताने बेरीज न करताही वहीचा हिशोब जुळतो.
सुटा माल, तुम्ही विकता तसाच
तांदूळ, डाळ, साखर, तेल — हे सगळं नगावर नाही, वजनाने किंवा रुपयांच्या हिशोबाने जातं. बिलिंगमध्ये रकमेनुसार विक्रीची सोय आहे, त्यामुळे “पन्नास रुपयांचं द्या” म्हणणारं गिऱ्हाईक म्हणजे जुगाड नाही, साधा व्यवहार.
जिथे बारकोड आहे तिथे बारकोड, नाही तिथे नाव
पॅकबंद माल फोनच्या कॅमेऱ्याने स्कॅन होतो. बाकी सगळं नावाने शोधता येतं. दोन्ही पद्धती सारख्याच महत्त्वाच्या, कारण खऱ्या किराणा शेल्फवर दोन्ही प्रकारचा माल असतो.